Ania

     

                             Zwyczajny dzień, ale jego ciąg dalszy zaskoczył mnie mocno. Pogoda nie jest brzydka, może trochę ponura, lekko deszczowa z niewielkimi przejaśnieniami (poczułam się jak pogodynka, jak to napisałam). Zdecydowałyśmy, że spacer dobrze nam zrobi. Pobliski park, więc w razie deszczu możemy szybko zawinąć do domu. W parku trochę mglisto i mało chętnych na spacer w taką pogodę. Przysiadłam na chwilę na ławce obok jakiejś kobiety. Na moje oko dobrze po trzydziestce, szczupła, wręcz wychudzona. Obok niej stała mała walizka. Kiedy usłyszała, że mówię do córki po polsku, wykrzywiła twarz, spojrzała na mnie i odwróciła głowę. Ja, że już takie rzeczy mnie nie ruszają, lecz mimo wszystko nie panowałam nad myślami i pomyślałam "Rasistka". Po chwili spojrzała znowu w moim kierunki i spytała:

Smak Kosztela lub Koszteli (jak kto woli)

                             Wakacje, kanikuły, holiday, jak zwał tak zwał, wiadomo o co chodzi. U nas dopiero sie zaczęły, a mnie naszła melancholia, inaczej tęsknota za wakacjami. Ale nie tymi sprzed roku, tylko moimi, dawnymi, z drewnianym wychodkiem na podwórku. I nikt mi nie powie, że to nie były wakacje all inclusive: 

Będę twarda

                            Nie chcę należeć do społeczeństwa  konsumpcyjnego, ale jeść trzeba i zakupy zrobić też. Nie lubię tego i mam na to swoją metodę. Raz w tygodniu konkretnie zaopatruję lodówkę i przez cały tydzień spokój. Zdarza mi się wyskoczyć do pobliskiego sklepu po mleko czy jogurty, bo przecież nie przewidzisz do końca ilości konsumpcji przez najbliższych i nie wiesz, czy nie wpadnie do ciebie w tygodniu przyjaciółka i nie opróżni ci zapasów do minimum. Ale wczoraj powiedziałam sobie dość.

Punkt widzenia zależy od...

                                   punktu siedzenia. Tak kiedyś powiedziałam, pracując w lokalnej gazecie, pewnemu pracownikowi samorządu gminnego. Kiedy nie był jeszcze pracownikiem urzędu, los osób niepełnosprawnych  był mu bardzo bliski. Gdy tylko zaczął piastować, to jakże ważne stanowisko gminne, powiedział, że

Jak zdobyć nieosiągalne i tym się cieszyć

                      Dzisiaj poradnik, jak zdobyć kogoś, coś, co jest poza zasięgiem naszych dłoni, serc czy portfela. Nie namawiam do kradzieży, chyba, że dotyczy ona serca bliskiej nam osoby. Można wtedy kraść.

 Jak zdobyć  nieosiągalne i  tym się cieszyć? Po pierwsze. Marzyć. Naprawdę, zacznijcie marzyć. Moje marzenia się spełniają.

Przestawiasz meble, to wiedz, że coś się dzieje.

               Mój wyjazd na zieloną wyspę wcale nie był przemyślany. Jak zwykle zaczęło sie od przesunięcia fotela o kilka centymetrów, przestawienia ławy z kawą pod ścianę i położenia dywanu w innym kierunku niż zwykle. Jeżeli ja, matka tak robię, moje dzieci wiedzą, że coś się dzieje.

Najdłuższe 5 minut mojego życia.

Nie pamiętam od kiedy, tak mnie nagle pokochał świat ( Lady Pank) Nie , to nie jest prawda. Prawda jest taka, że  nie pamiętam od kiedy zawsze czegoś szukałam ; nożyczek, miejsca w życiu, raz jedyny dziecka swojego, czy Deichmanna w Liverpoolu i wielu innych niepodobnych do siebie rzeczy.